Pielęgnacja to całościowa, profesjonalna opieka nad ciałem i zdrowiem podopiecznego, dostosowana do jego stanu i potrzeb:
- Pielęgnacja osób leżących i obłożnie chorych, regularna zmiana pozycji ciała, profilaktyka i pielęgnacja odleżyn, dbanie o czystość i komfort łóżka.
- Pomoc w przyjmowaniu leków – podawanie leków zgodnie z zaleceniami lekarza, kontrola dawek i pór przyjmowania.
- Kontrola parametrów zdrowotnych – pomiar ciśnienia, tętna, poziomu cukru we krwi oraz obserwacja ogólnego stanu podopiecznego.
- Pielęgnacja ran i zmian skórnych – dbanie o czystość, opatrywanie oraz reagowanie na niepokojące objawy.
- Wsparcie w rehabilitacji – pomoc w wykonywaniu ćwiczeń usprawniających, gimnastyki oraz podstawowej rehabilitacji zaleconej przez specjalistę.
- Współpraca z lekarzem i personelem medycznym – informowanie o zmianach stanu zdrowia, organizacja wizyt i badań.
Higiena osobista to fundament dobrego samopoczucia i zdrowia osób starszych. Pomoc w tym zakresie obejmuje:
- Codzienna toaleta – pomoc w myciu, kąpieli lub prysznicu, myciu głowy oraz pielęgnacji skóry, co zapobiega odleżynom, podrażnieniom i infekcjom.
- Pielęgnacja jamy ustnej – mycie zębów, czyszczenie i dbanie o protezy zębowe.
- Higiena intymna – dyskretna i pełna szacunku pomoc, szczególnie ważna u osób leżących lub korzystających z pieluchomajtek.
- Pielęgnacja włosów, paznokci i golenie – dbanie o schludny wygląd, który wpływa pozytywnie na samopoczucie i poczucie własnej wartości.
- Pomoc w ubieraniu się – dobór wygodnej odzieży dostosowanej do pory roku i stanu zdrowia.
- Zmiana bielizny i pościeli – utrzymanie czystości otoczenia, w którym osoba przebywa.
Izolacja społeczna jest jednym z największych zagrożeń dla osób starszych. Zapewnienie kontaktu z otoczeniem obejmuje:
- Rozmowa i towarzystwo – codzienne rozmowy, słuchanie, wspólne spędzanie czasu przeciwdziałają poczuciu samotności i depresji.
- Wsparcie w kontaktach z rodziną i bliskimi – pomoc w utrzymywaniu relacji, np. przez telefon, wideorozmowy czy organizowanie odwiedzin.
- Aktywizacja społeczna – zachęcanie do udziału w wydarzeniach, spotkaniach sąsiedzkich, wyjściach do parku czy kościoła.
- Wspólne aktywności – czytanie książek i prasy, rozwiązywanie krzyżówek, gry planszowe, oglądanie telewizji, słuchanie muzyki.
- Spacery i wyjścia na świeże powietrze – kontakt z naturą i otoczeniem, który wpływa na kondycję fizyczną i psychiczną.
- Pomoc w załatwianiu spraw urzędowych i codziennych – towarzyszenie podczas wizyt u lekarza, w aptece czy w urzędzie, co pozwala zachować samodzielność i poczucie sprawczości.
Opieka nie jest ograniczona jedynie do osób starszych – oferta jest szeroka i elastyczna:
- Osoby starsze – wsparcie w codziennym funkcjonowaniu, które umożliwia im pozostanie we własnym domu i zachowanie godności oraz komfortu.
- Osoby samotne – zapewnienie towarzystwa, wsparcia emocjonalnego i pomocy w obowiązkach, których nie mają z kim dzielić.
- Osoby niepełnosprawne – opieka dostosowana do indywidualnych potrzeb i rodzaju niepełnosprawności (ruchowej, intelektualnej, sensorycznej), obejmująca pomoc w poruszaniu się, rehabilitacji i codziennych czynnościach.
- Osoby w każdym wieku – wsparcie również dla osób młodszych, np. po wypadkach, operacjach, w trakcie rekonwalescencji lub przewlekle chorych.
- Indywidualne podejście – zakres i forma pomocy dostosowane do konkretnej sytuacji życiowej, stanu zdrowia i oczekiwań podopiecznego oraz jego rodziny.
- Elastyczność usług – możliwość opieki dorywczej, kilkugodzinnej, całodobowej lub stałej, w zależności od potrzeb.
- Szczegóły
- Odsłon: 87
Pielęgnacja
Pielęgnacja to całościowa, profesjonalna opieka nad ciałem i zdrowiem podopiecznego, dostosowana do jego stanu i potrzeb:
- Pielęgnacja osób leżących i obłożnie chorych – regularna zmiana pozycji ciała, profilaktyka i pielęgnacja odleżyn, dbanie o czystość i komfort łóżka.
- Pomoc w przyjmowaniu leków – podawanie leków zgodnie z zaleceniami lekarza, kontrola dawek i pór przyjmowania.
- Kontrola parametrów zdrowotnych – pomiar ciśnienia, tętna, poziomu cukru we krwi oraz obserwacja ogólnego stanu podopiecznego.
- Pielęgnacja ran i zmian skórnych – dbanie o czystość, opatrywanie oraz reagowanie na niepokojące objawy.
- Wsparcie w rehabilitacji – pomoc w wykonywaniu ćwiczeń usprawniających, gimnastyki oraz podstawowej rehabilitacji zaleconej przez specjalistę.
- Współpraca z lekarzem i personelem medycznym – informowanie o zmianach stanu zdrowia, organizacja wizyt i badań.
Pomoc w utrzymaniu higieny osobistej
Higiena osobista to fundament dobrego samopoczucia i zdrowia osób starszych. Pomoc w tym zakresie obejmuje:
- Codzienna toaleta – pomoc w myciu, kąpieli lub prysznicu, myciu głowy oraz pielęgnacji skóry, co zapobiega odleżynom, podrażnieniom i infekcjom.
- Pielęgnacja jamy ustnej – mycie zębów, czyszczenie i dbanie o protezy zębowe.
- Higiena intymna – dyskretna i pełna szacunku pomoc, szczególnie ważna u osób leżących lub korzystających z pieluchomajtek.
- Pielęgnacja włosów, paznokci i golenie – dbanie o schludny wygląd, który wpływa pozytywnie na samopoczucie i poczucie własnej wartości.
- Pomoc w ubieraniu się – dobór wygodnej odzieży dostosowanej do pory roku i stanu zdrowia.
- Zmiana bielizny i pościeli – utrzymanie czystości otoczenia, w którym osoba przebywa.
Zapewnienie kontaktu z otoczeniem
Izolacja społeczna jest jednym z największych zagrożeń dla osób starszych. Zapewnienie kontaktu z otoczeniem obejmuje:
- Rozmowa i towarzystwo – codzienne rozmowy, słuchanie, wspólne spędzanie czasu przeciwdziałają poczuciu samotności i depresji.
- Wsparcie w kontaktach z rodziną i bliskimi – pomoc w utrzymywaniu relacji, np. przez telefon, wideorozmowy czy organizowanie odwiedzin.
- Aktywizacja społeczna – zachęcanie do udziału w wydarzeniach, spotkaniach sąsiedzkich, wyjściach do parku czy kościoła.
- Wspólne aktywności – czytanie książek i prasy, rozwiązywanie krzyżówek, gry planszowe, oglądanie telewizji, słuchanie muzyki.
- Spacery i wyjścia na świeże powietrze – kontakt z naturą i otoczeniem, który wpływa na kondycję fizyczną i psychiczną.
- Pomoc w załatwianiu spraw urzędowych i codziennych – towarzyszenie podczas wizyt u lekarza, w aptece czy w urzędzie, co pozwala zachować samodzielność i poczucie sprawczości.
Usługi kierowane do osób w każdym wieku – seniorów, osób samotnych i niepełnosprawnych
Opieka nie jest ograniczona jedynie do osób starszych – oferta jest szeroka i elastyczna:
- Osoby starsze – wsparcie w codziennym funkcjonowaniu, które umożliwia im pozostanie we własnym domu i zachowanie godności oraz komfortu.
- Osoby samotne – zapewnienie towarzystwa, wsparcia emocjonalnego i pomocy w obowiązkach, których nie mają z kim dzielić.
- Osoby niepełnosprawne – opieka dostosowana do indywidualnych potrzeb i rodzaju niepełnosprawności (ruchowej, intelektualnej, sensorycznej), obejmująca pomoc w poruszaniu się, rehabilitacji i codziennych czynnościach.
- Osoby w każdym wieku – wsparcie również dla osób młodszych, np. po wypadkach, operacjach, w trakcie rekonwalescencji lub przewlekle chorych.
- Indywidualne podejście – zakres i forma pomocy dostosowane do konkretnej sytuacji życiowej, stanu zdrowia i oczekiwań podopiecznego oraz jego rodziny.
- Elastyczność usług – możliwość opieki dorywczej, kilkugodzinnej, całodobowej lub stałej, w zależności od potrzeb.
- Szczegóły
- Odsłon: 38
Zaburzenia dotyczące integrowania bodźców sensorycznych i generowania prawidłowej reakcji na nie są przyczyną wielu kłopotów w dzieciństwie, a później też w wieku dorosłym. Nie powinniśmy walczyć z sobą samym, aby móc reagować inaczej, ale możemy zadziałać na nasz układ nerwowy tak, aby nauczyć go jakie reakcje może wyzwolić na dany bodziec. Jak poradzić sobie w sytuacjach kryzysowych utrudniających skupienie uwagi wzrokowej czy słuchowej. Jak zaplanować dany ruch, aby wykonać zadanie poprawnie.
Dzieci z dyspraksją często spotykają się z odrzuceniem wśród rówieśników. Wybór współzawodników podczas gier zespołowych, zabawy wymagające dobrej koordynacji ruchowej przy zachowaniu szybkiego tempa wykonywania ruchów – są sytuacjami, w których wybierani są „najlepsi”. Konsekwencją nawarstwiających się tego typu problemów może być niska samoocena, depresja czy wycofanie z kontaktów społecznych.
Czy możemy temu zapobiec?
Jeśli prawidłowo rozpoznamy zaburzenia wynikające z nieprawidłowej integracji informacji docierających do naszego mózgu, zastosujemy terapię celowaną na dany problem… z pewnością możemy zniwelować powyższe zaburzenia, a co za tym idzie uniknąć kolejnych problemów niekorzystnych na rozwój emocjonalny naszego dziecka.
Nasza terapia ma na celu nie tylko zniwelować zdiagnozowane trudności, ale przede wszystkim odkryć potencjał dziecka, gdyż każde z nich jest wyjątkowe i ma możliwość osiągnięcia sukcesu. Uświadamiając dziecku jego niezwykłość, zasoby umiejętności, które często są niedocenione przez otoczenie, uczymy dzieci patrzeć na siebie przez pryzmat swoich zalet, a nie deficytów.
" W terapii integracji sensorycznej wspieranie ruchu, percepcji i działania przyczynia się do zyskania pewności siebie oraz sprawia, że proces uczenia się przebiega podczas konfrontacji z otoczeniem. W praktyce daje to dziecku możliwość wyrażenia swojego ciała i przeżyć, eksperymentowania z ciałem i przedmiotami, rozwiązywania zadań, a tym samym rozwoju w zakresie planowania motorycznego, udoskonalenia kompetencji w następujących aspektach: ruchowym, zmysłowym, poznawczym, emocjonalnym i społecznym"
(Ayres, 1989; Maas, 1998, Borkowska, 2018).
- Szczegóły
- Odsłon: 283
Diagnoza procesów przetwarzania sensoryczno-motorycznego:
- Ocenia trzy reakcje odruchowe TOB, ATOS, STOS
- Obecność w/w reakcji odruchowych w rozwoju neurotypowym świadczy o obniżonym napięciu posturalnym
- Praca nad reakcjami odruchowymi odbywa się przez wzmacnianie stabilizacji centralnej (czyli w ujęciu neurorozwojowym wg Bobath – na normalizacji napięcia posturalnego).
Dla fizjoterapeuty obecność reakcji odruchowych widocznych u dzieci jest słabszym rozwojem posturalnym, słabszą stabilizacją centralną, obniżonym napięciem posturalnym. Natomiast dla terapeutów SI jest to składowa zaburzeń posturalnych związanych z podwrażliwością przedsionkowo-proprioceptywno-dotykową. Przetrwałe odruchy, dominujące poza okresem ich fizjologicznego występowania są skutkiem obniżonego napięcia mięśniowego,
Diagnoza funkcjonalna testem PEP-R (Profil Psychoedukacyjny Pep-r E. Schoplera) pozwala na określenie aktualnego wieku rozwoju dziecka oraz tzw. sfery najbliższego rozwoju, która prezentuje możliwości nauki w najbliższym czasie. Test jest przeznaczony dla dzieci w wieku od 6 miesięcy do 7 lat, a w przypadku dzieci z zaburzeniami rozwoju nawet do 12 roku życia.
Diagnoza testem PEP-R jest szczególnie użyteczna w układaniu planów terapii dla dzieci z podejrzeniem zaburzeń rozwojowych oraz dla dzieci, u których zdiagnozowano:
- autyzm lub całościowe zaburzenia rozwoju ze spektrum autyzmu
- zespół Aspergera
- zaburzeniami w rozwoju mowy
- inne zaburzenia rozwoju, np. zespół Downa
Test ma formę zabawy i jest prowadzony w sposób elastyczny, co pozwala na dostosowanie go do specyficznych potrzeb dziecka, np. czas na wykonanie zadań nie jest określony, a ilość prób jest dowolna – jest to szczególnie ważne w wypadku dzieci, które mają trudności w sytuacjach zadaniowych. Materiały testowe są kolorowe i atrakcyjne nawet dla dzieci z poważnymi zaburzeniami rozwoju.
Wszystkie zachowania dziecka podczas badania są oceniane wg dwóch głównych skal (Skali Rozwoju i Skali Zachowania), które pozwalają na określenie szczegółowego profilu rozwoju dziecka i określenie nasilenia zachowań charakterystycznych dla autyzmu.
Istnieje również możliwość ułożenia indywidualnego planu terapii dla dziecka na podstawie wyników badania. Program taki obejmuje ćwiczenia z każdej z badanych sfer, czyli:
- Naśladowanie, które ma szczególne znaczenie przy rozwoju ruchowym oraz rozwoju mowy i komunikacji
- Percepcja wzrokowa i słuchowa, stanowiące podstawę uczenia się
- Motoryka mała, czyli sprawność dłoni, która jest podstawą m.in. samoobsługi
- Motoryka duża – globalny rozwój ruchowy
- Koordynacja wzrokowo-ruchowa – niezbędna dla skutecznego uczenia się
- Czynności poznawcze – rozwijanie funkcji umysłowych dziecka
- Komunikacja i mowa czynna
Program terapeutyczny zawiera zalecenia nie tylko dla terapeutów pracujących z dzieckiem, ale przede wszystkim propozycje ćwiczeń, które rodzice mogą wykonywać z dzieckiem w domu przy użyciu sprzętów domowych i podstawowych pomocy edukacyjnych.
UWAGA: Diagnoza funkcjonalna testem PEP-R pełni funkcję pomocniczą przy stawianiu diagnozy autyzmu dziecięcego. Nie jest narzędziem, które w 100% stwierdza, bądź nie, występowanie u dziecka tego zaburzenia.
- Szczegóły
- Odsłon: 310
60 min terapii logopedycznej / neurologopedycznej 130 zł
60 min terapii SI 140 zł
60 min terapii pedagogicznej ( w tym specjalistycznej; surdopedagog, oligofrenopedagog) 130 zł
60 min terapii autyzmu 130 zł
60 min terapii ręki 130 zł
60 min terapii psychologicznej 160 zł
Diagnoza pedagogiczna 400 zł
Diagnoza SI 400 zł
Diagnoza psychologiczna 400 zł
- Szczegóły
- Odsłon: 614